Acute and long-term follow-up results of percutaneous mitral balloon valvuloplasty: a single-center study

Abstract

Amaç: Perkütan mitral balon valvüloplasti (PMBV) hemodinamik olarak, ciddi mitral darlıklı hastaların tedavisinde tercih edilen yöntemdir. Biz PMBV’nin akut ve uzun dönem klinik ve ekokardiyografik sonuçlarını analiz etmeyi amaçladık. Yöntemler: Bu retrospektif kohort çalışmada Ocak 2000-Mart 2004 tarihleri arasında Türkiye Yüksek İhtisas Hastanesi, Kardiyoloji Kliniğinde, PMBV uygulanan 311 hasta, akut sonuçlar ve primer son noktalar [ölüm, yeniden PMBV, mitral kapak replasmanı (MKR)] yönünden değerlendirildi. Bu 311 hastanın tümüne işlemden en az 5 yıl sonra olmak üzere telefon ya da mektupla ulaşıldı. New York Heart Association (NYHA) sınıf 2-4 semptom tarifleyen 87 hasta kontrol vizite ve detaylı ekokardiyografik inceleme için davet edildi. Takibe gelen 87 hastanın 63’ünde uzun dönem sonuçlar değerlendirildi. Altmış üç hasta ortalama 6.4±1.6 yıllık takipte olaysız olanlar (26 hasta) (Grup 1) ve mitral kapak alanı (MKA) <1.5 cm2, yeniden PMBV, MKR kararı alınanlar (37 hasta) (Grup 2) olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Bulgular: Çalışmadaki 311 hastanın analizinde ciddi mitral yetersizliği olmadan mitral kapak alanı (MKA) ?1.5 cm2 olarak tanımlanan akut işlem başarısı %94 idi ve yalnızca işlem öncesi MKA ile ilişkiliydi (p=0.008). Lojistik regresyon analizinde, işlem öncesi MKA akut işlem başarısı ile ilişkili olan tek bağımsız parametreydi (Eksp?=0.004, %95 GA 0.0001-0.234, p=0.008). Uzun dönem takibe ait 63 hastanın olaysız hasta grubu (Grup 1), Grup 2’deki hastalara göre işlemden hemen sonra daha büyük MKA ( p<0.001), daha düşük ortalama (p=0.001) ve pik (<0.001) transmitral gradiyente sahipti. Aynı zamanda MKA’da en az %60 düzelme olan hastaların olmayanlara göre birleşik son noktaya daha az ulaştıkları görüldü. Kaplan-Meier analizi ile MKA’da %60 düzelme olan ve olmayanlar arasında anlamlı birbirinden ayrışan kümülatif sağkalım eğrileri elde edildi (p=0.003). Sonuç: Tek merkezde PMBV uygulanan hastaların uzun dönem verileri dikkate alındığında yalnızca işlem sonrası akut MKA’nın uzun dönem sonuçlarla ilişkili olduğu görülmüştür. (Anadolu Kardiyol Derg 2011; 11: 515-20)