Diabetes Mellitusun Parkinson Hastalığında Non-Motor Semptomlar Üzerine Etkisi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada diabetes mellitusun (DM) Parkinson hastalığında (PH) görülen non-motor semptomlar üzerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Hastalar ve Yöntemler: Nöroloji polikliniğinde PH tanısı ile takipli, DM olan 30, DM olmayan 73 hasta çalışmaya dahil edildi. Birleşik Parkinson Hastalığı Değerlendirme Ölçeği (BPHDÖ) uygulandı ve Hoehn Yahr Evrelemesi (HYE) yapıldı. Her iki gruba Non-motor Semptomlar Anketi (NMSA), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Hamilton Anksiyete Ölçeği (HAÖ), Pitsburg Uyku Kalite Ölçeği (PUKÖ), Epworth Gündüz Uykululuk Ölçeği (EUÖ) ve Uykusuzluk Şiddet İndeksi (UŞİ) uygulandı. Bulgular: İki grup arasında HAÖ, BDÖ, UŞİ, EUÖ puanları arasında anlamlı fark yoktu. Diyabeti olan ve olmayan gruplarda depresyon, anksiyete bozuklukları ve gündüz uykululuğu görülme oranları açısından anlamlı fark yoktu. PUKÖ’ne göre uykusu kötü olanların oranı aynıydı. Non-motor semptomlar anketinin tüm soruları ayrı ayrı değerlendirildiğinde ‘’aşırı terleme oldu mu?’’ sorusuna evet cevabı verenlerin oranı diyabetli grupta anlamlı derecede yüksekti (p=0.036). Diyabeti olan Parkinson hastalarında aşırı terleme görülme oranı, diyabeti olmayanlara göre 13 kat yüksek bulundu. Sonuç: Diyabet, Parkinson hastalarında aşırı terleme oranını arttıran bir parametre olarak karşımıza çıkmaktadır.