Erythropoietin attenuates hydrogen peroxide-induced damage of hepatocytes

Abstract

Amaç: Karaciğerin enşamatuar ve iskemik hasarlarında yüksek düzeyde H2O2 açığa çıkmakta ve genellikle hücresel disfonksiyona ve sitotoksisiteye neden olmaktadır. Son dönemlerde, eritropoietin ve mitokondrial K (ATP) kanal açıcılarının karaciğ er ve kalbin iskemi reperfüzyon hasarı sırasında farmakolojik önşartlanma oluşturarak koruyucu etkiye sahip olduğu gösterilmiştir. Bununla beraber; K (ATP) kanal blokörlerinin, eritropoietinin karaciğerde oluşturulan H2O2 toksisitesine karşı koruyucu etkisini azaltıp azaltamayacağı henüz bilinmemektedir. Yöntem: Eritropoietinin H2O2 ile oluşturulan toksisitesindeki etkisini araştırmak amacıyla çalışmamızda insan hepatosit hücre dizisi Hep3B kullanılmıştır. Hücreler H2O2 uygulaması ndan 2 saat önce eritropoietinin farklı dozlarıyla (0.1-1- 10-50 IU/ml) ön tedavi edilmiştir. Eritropoietinin uygulaması sırasında mitokondrial K (ATP) kanal blokajının etkisini görmek amacıyla glibenklamid ortama H2O2 toksisitesinden 2 saat önce eritropoietin ile eşzamanlı olarak eklenmiştir. Hücre sayı sı, laktat dehidrogenaz ve kaspaz-3 düzeyleri eritropoietin, glibenklamid ve/veya H2O2 ile muamele edilmiş hücrelerde ölçülmüştür. Bulgular: Eritropoietin uygulaması hücre sayısını kontrol grubuna göre 24 ve 48. saatlerde belirgin bir şekilde arttırmıştır. H2O2 eklenmesi; hücrelerde apoptosis, hücre ölümü ve laktat dehidrogenaz salınımını arttırmıştır. Eritropoietin tedavisi; hepatositleri H2O2 toksisitesinden korumuştur. K kanal inhibitörü glibenklamid Hep3B lerde H2O2 toksisitesi sı- rasındaki sitoproliferatif ve sitoprotektif etkisini azaltmıştır. Sonuç: Eritropoietin uygulaması hepatositlerin oksidatif hasarı sırasında törapetik bir ajan olarak önerilebilir ve eritropoietinin sitoprotektif etkisi glibenklamid ile azalmaktadır.