Subakromiyal sıkışma sendromlu olgularda konservatif tedavi sonuçları

Abstract

Çok etkenli olan subakromiyal sıkışma sendromunda uygun tedavi seçimi zordur. Subakromiyal dekompresyonu sağlamaya yönelik konservatif yöntemler ve rehabilitasyon programları, tedavide etkindir. Bursa Sosyal Sigortalar Kurumu (SSK) Hastanesi Ortopedi ve Travmatoloji ile Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Klinikleri'nde Ocak 2002-Aralık 2003 yılları arasında subakromiyal sıkışma sendromu tanısı konan 40 olguya (24 kadın, 16 erkek, ortalama yaş 42, dağılım 38-51) konservatif tedavi uygulandı. Tedavi sonrası izlem süresi ortalama 18 ay (dağılım 6-24) idi. Tedavide hasta eğitimi, ağrı ve enflamasyonun azaltılması ile birlikte, omuz ekleminin normal esnekliği ve dinamik stabilitesi sağlanarak subakromiyal dekompresyon oluşturulması amaçlandı. Uygulanan rehabilitasyon programı ile 27 olguda (%67.5) başarı sağlanırken 13 olguda (%32.5) tedaviye yanıt alınamadı (ortalama Constant skoru tedavi öncesi 52, tedavi sonrası 88, p<0.001). Constant skoru 60'in altında olan 13 olgunun 11'inde (%84.6) tip HI akromionve bunların 5'inde (%38.5)parsiyel rotator manşet yırtığı tespit edildi. Konservatif tedaviye yanıt vermeyen olguların 9'una (%22.5) cerrahi tedavi uygulandı. Sonuç olarak, subakromiyal sıkışma sendromlu olgularda uygulanan konservatif tedavi yöntemlerinin, kişiye özel, doğru ve yeterli süre yapıldığında doğrudan patogenez üzerine etkili ve başarılı olduğu kanısına varıldı.