Aort darlığında anjiyotensin dönüştürücü enzim geni insersiyon/delesyon polimorfizminin fonksiyonel kapasite belirteçleri ve ekokardiyografik parametrelerle ilişkisi

Abstract

Amaç: Fonksiyonel durumda bozulma aort darlığının doğal seyrinde kritik bir nokta olup kapak değişimi operasyonun en önemli endikasyonunu oluşturur. Bu çalışmada hafif ve orta dereceli aort darlığı (AD) olan hastalarda anjiyotensin dönüştürücü enzim (ADE) geni insersiyon/delesyon (I/D) polimorfizminin fonksiyonel kapasite belirteçleri ve ekokardiyografide sol ventrikül fenotipi ile ilişkisi araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Ekokardiyografi ile doğrulanmış hafif-orta dereceli AD’si olan 22 asemptomatik hastanın ADE gen polimorfizmleri ile fonksiyonel kapasiteleri New York Kalp Cemiyeti sınıflaması, 6 dakika yürüme testi, plazma NT-proBNP ölçümleri yapılarak değerlendirildi. Bulgular: Yaş, hipertansiyon, dejeneratif darlık ve aort kapak kalsifikasyonu daha kötü fonksiyonel kapasiteyle ilişkili bulundu (p<0.05). ADE gen polimorfizmi ile fonksiyonel kapasite arasında ilişki saptanmadı. DD genotipi normotansif hastalarda egzantrik şekillenmeyle ilişkili bulundu (p:0,03) Hipertansif hastalarda ve 40 yaş üzeri DD genotipli hastalarda daha belirgin sol ventrikül hipertrofisi saptandı (sırasıyla 190,1±22,2g/m2 vs 132,1±12,8g/m2; p:0,004 ve 181,9±29,6g/m2 vs 143,8±36,3g/m2; p:0,02) . Sonuç: Yaşlı, hipertansif, dejeneratif veya kalsifik hafif orta dereceli AD’si olan hastaların fonksiyonel kapasitenin bozulması açısından daha yakın takip edilmeleri uygun olabilir. DD genotipli hipertansif ve 40 yaş üstünde hafif-orta dereceli aort darlığı olan hastalarda sol ventrikül hipertrofisi daha belirgindir.