Torakoabdominal Aort Anevrizma Cerrahisinde Beyin Omurilik Sıvı Drenajının Sonuçları ve Yoğun Bakım Süreci

Abstract

Amaç: Torakoabdominal aort anevrizması (TAAA) ameliyatı, hayat kurtarıcı bir cerrahi onarım olarak kabul edilmektedir ancak postoperatif morbidite ve mortalite oranı yüksektir. Postoperatif parapleji ve paraparezi, hastane kökenli enfeksiyonlar ve böbrek yetmezliği hastanede kalış süresini uzatan ciddi komplikasyonlardır. Beyin omurilik sıvısı drenajının (BOSD), özellikle diğer yöntemlerle kombine olarak kullanıldığında, parapleji ve paraparezi riskini önemli derecede azalttığı gösterilmiştir. Potansiyel faydalarına rağmen BOSD, lokalize enfeksiyonlar ve menenjit gibi enfeksiyöz komplikasyonlara, intrakraniyal hemoraji ve nörolojik komplikasyonlara yol açabilmesi nedeniyle masum bir işlem değildir. Bu çalışmanın amacı, TAAA cerrahisi geçiren ve BOSD işlemi uygulanan hastaların postoperatif sonuçlarını ve yoğun bakım sürecini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Ocak 2014-Ocak 2018 tarihleri arasında Türkiye Yüksek İhtisas Eğitim ve Araştırma Hastanesi Kalp ve Damar Cerrahisi Kliniğinde TAAA tedavisi gören tüm hastaların kayıtları geriye dönük olarak gözden geçirildi. Bulgular: Acil olmayan vakalarda erken mortalite oranı literatürde %10 olarak bildirilmesine rağmen bu çalışmada mortalite oranımız daha yüksekti. Muhtemelen bunun nedeni yalnızca BOSD’lı vakaları - acil vakalar hastaların yarısını oluşturuyordu- ve toplam hastane içi mortaliteyi değerlendirmemizdir. Postoperatif komplikasyonlar hariç tutulduğunda yoğun bakım sürecinde görülen toplam morbidite oranı %37,9 idi. BOSD’la ilgili komplikasyonların oranı %10,33 olarak gerçekleşmişti. Sonuç: Daha önce yapılan çalışmalardaki veriler, TAAA onarımında BOSD kullanımını desteklemektedir ve pratikte kullanılan kılavuzlara uyulması bu işlemin doğal riskini en aza indirmektedir. Bu nedenle, BOSD işleminin hem etkinliğini hem de olası risklerini bilmek önemlidir. Bu kısa süreli çalışmada kontrol grubu olmaması ve retrospektif yapısı kesin çıkarımlara engel olsa da sonuçlar literatürle uyumlu olarak gözlenmiştir. Ancak bu çalışmanın daha geniş bir çerçevede tekrarlanması gerektiğini düşünüyoruz.