GÖĞÜS CERRAHİSİNİN İLGİ ALANLARI: ANKET ÇALIŞMASI

Abstract

Amaç: Hastanede çalışmakta olan yardımcı sağlık personelleri çoğu zaman hastaların şikayetlerine göre baş- vurmaları gereken branş hakkında danıştıkları kişilerdir. Bu çalışmanın amacı hekim dışı sağlık personellerinin göğüs cerrahisinin ilgi alanları açısından bilgi düzeylerini ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntemler: Hastanemizde çalışan yardımcı sağlık personellerine gönüllük esasına dayanarak anket yapıldı. Anketler çalışmaya katılmayı kabul eden 35 kişiye dağıtıldı ve cevaplandıktan sonra toplandı. Elde edi- len veriler IBM SPSS Statistics 15.0 ile analiz edildi. Bulgular: Ankete katılan 35 hastane çalışanının %62.9u (n:22) sekreter ve %37.1i (n:13) hemşire idi. Çalışma- ya katılanların çoğu (n:31,%88.6) hastanede çalışan göğüs cerrahisi uzmanını tanıdığını belirtmekteydi. Katılım- cılara göğüs kafesi bölgesindeki organlar sorulduğunda %94.3ü (n:33) akciğerin, %91.4ü (n:32) kalbin, %100ü (n:35) böbreğin, %94.3ü (n:33) dalağın ve %88.6sı (n:31) safra kesesinin lokalizasyonunu doğru bilmekteydi. Timusun göğüs kafesinde olduğunu bilenlerin oranı ise %20 (n:7) idi. Göğüs cerrahisi tarafından tedavi edilen hastalıklara verilen cevaplar değerlendirildiğinde göğüs travmaları, kaburga kırıkları ve göğüs kafesi deformi- teleri yüksek oranda doğru bilinmişti. Özofagus, mediasten, timus bezi ve diafragma hastalıkları ile bölgesel hiperhiroziste doğru cevap oranları düşüktü. Akciğer operasyonlarının göğüs cerrahisi tarafından yapıldığının bilinme oranı %68.6 (n:24) iken, hemşire grubunda bu oran %100 (n:13), sekreter grubunda ise %50 (n:11) idi. Meme ameliyatları ayrı olarak branş bazında sorgulandığında tüm katılımcıların %82.9 (n:29)u genel cerrahi cevabını vermekteydi. Bu oran sadece hemşire grubunda çalışıldığında %100 olarak bulundu. Çalışma genelin- de hemşire grubunun doğru yanıt oranlarının sekreter grubuna göre daha fazla olduğu gözlemlendi. Sonuç: Bu çalışma hekim dışı sağlık çalışanları arasında göğüs cerrahisi konusunda bilgi ve farkındalık dü- zeyinin yeterli olmadığını, özellikle hasta yönlendirmede görevli sekreterlerin bu konuda eğitime ihtiyaçları olduğunu ortaya koymaktadır.